6.4 - Kesan Zaman Darurat terhadap Negara Kita

Darurat memberikan kesan jangka panjang dari aspek politik dan sosioekonomi serta mempercepat usaha ke arah rundingan kemerdekaan.

Aspek Politik

Peningkatan Jumlah Warganegara

• Tahun 1952: Kerajaan melonggarkan syarat kewarganegaraan.
• Kira-kira 1.2 juta orang Cina dan 180 ribu orang India menjadi warganegara Persekutuan Tanah Melayu.
• Kelonggaran tersebut menunjukkan pengorbanan orang Melayu terhadap kaum lain untuk mewujudkan perpaduan rakyat.

Penubuhan Malayan Chinese Association

• Darurat mendorong Sir Henry Gurney menawan hati penduduk Cina melalui penubuhan parti politik berorientasikan tempatan.
• 27 Februari 1949: Tan Cheng Lock membentuk Malayan Chinese Association (MCA) di Kuala Lumpur.
• MCA meyakinkan British bahawa bukan semua orang Cina menyokong komunis dan bersedia berganding bahu dengan kerajaan memerangi komunis.
• Februari 1953: MCA mempunyai 250 ribu orang ahli.
• MCA membantu kerajaan dari segi kewangan dan menempatkan 500 ribu orang penduduk semula ke Kampung Baru.
• MCA mengutip derma melalui jualan loteri kebajikan untuk penduduk Kampung Baru.
• Pertengahan tahun 1953: MCA mengumpulkan $2.5 juta untuk memperbaik kehidupan penduduk Cina di Kampung Baru.

Mempercepat Kemerdekaan

• British menyedari darurat tidak dapat ditamatkan melalui strategi ketenteraan semata-mata lalu bersedia mempercepat kemerdekaan Persekutuan Tanah Melayu.
• Penubuhan Jawatankuasa Hubungan Antara Kaum (CLC) meningkatkan kesedaran politik pemimpin kaum bahawa mereka boleh berkongsi kepentingan dan hala tuju melalui Parti Perikatan (UMNO–MCA–MIC).
• Kemenangan Parti Perikatan dalam Pilihan Raya Umum 1955 meyakinkan British bahawa Persekutuan Tanah Melayu dapat menewaskan komunis melalui perpaduan penduduk berbilang kaum.
• British memberikan kemerdekaan kepada Persekutuan Tanah Melayu; PKM tidak mempunyai alasan untuk meneruskan perjuangan.

Aspek Sosioekonomi

Meningkatkan Kos Perbelanjaan

• Darurat menjejaskan perkembangan ekonomi dan meningkatkan kos British untuk menangani ancaman komunis.
• Purata kos darurat: $250 ribu–$300 ribu sehari; lebih $10 juta sebulan atau $120 juta setahun.
• Tahun 1950–1953: Kerajaan membelanjakan lebih $7 juta untuk pembangunan Kampung Baru.

Menyebabkan Penderitaan dan Kesengsaraan kepada Rakyat

• Serangan terhadap ladang dan lombong menjejaskan kegiatan ekonomi.
• Pengeluaran padi dan makanan lain berkurangan; harga makanan dan keperluan harian melambung.
• Peniaga, pekedai, pengusaha kebun, peladang dan pelombong menjadi sasaran peras ugut komunis untuk mendapatkan wang dan bekalan makanan.
• Kegagalan memenuhi tuntutan komunis mengakibatkan kemusnahan lombong, ladang dan kedai serta ancaman nyawa.
• Peraturan kerajaan menyukarkan pergerakan, bekalan keperluan dan kegiatan harian penduduk.
• Perintah berkurung menghalang ramai pekebun dan pekerja lombong daripada bekerja.
• Catuan makanan menyebabkan penduduk bergantung pada ubi kayu, keledek dan jagung.

Merenggangkan Hubungan Kaum

• Penempatan semula Kampung Baru didominasi kaum tertentu; kaum Cina dikumpulkan di petempatan yang sama, manakala kaum lain di petempatan lain.
• Petempatan baharu berprasarana berkembang menjadi bandar baharu, sedangkan orang Melayu tertumpu di kampung yang serba kekurangan.
• Kawalan keselamatan yang ketat mengehadkan hubungan dan ruang bersosial antara penduduk Kampung Baru dengan kaum lain.
• Pengasingan tersebut merenggangkan hubungan antara kaum.

Jumlah Korban Zaman Darurat

• Ramai anggota pasukan keselamatan, komunis dan orang awam terkorban.
• Kehilangan nyawa dan kemusnahan harta benda membawa penderitaan serta kesengsaraan kepada penduduk Persekutuan Tanah Melayu.

Penamatan Darurat

• 31 Julai 1960: Penamatan zaman darurat di seluruh negara berkuat kuasa.
• Darurat yang berlangsung selama 12 tahun berakhir.